Profil de pat_maratthere is no justice in L...PhotosBlogListesPlus  |  Outils Aide |
|
there is no justice in LOVE and WAR.......17 février valentineห่างหายไปนานกับการอัพสเปซ
ก็นะอัพทีไรก็ไม่เคยมีคนมาสนใจเยี่ยมเยียนกันบ้างเลย
เอาเถอะไม่ได้เข้ามาอัพก็เพราะไม่รู้จะอัพไรด้วย
ตอนนี้ก็อยุ๋ในช่วงวุ่นวาย เพราะงานเปเปอร์ต่างๆก็รุมเร้าจะถึงวันส่ง
ให้ตายเหอะทำไมงานมันเยอะขนาดนี้
ไหนจะต้องเตรียมงานค่ายอีก
เฮ้อว้าวุ่นจิงๆ
วาเลนไทผ่านพ้นไปอีกหนึ่งปี
เหมือนไรน้อ จะได้มีคู่ไปไหนมาไหนวันวาเลนไทอย่างใครเขา
เห็นเพื่อนๆ แล้วก็แอบอิจฉา ถึงบางคนจะยังโสดด้วยกัน
แต่ก็แหละไม่รู้มันจะไปมีคู่กันเมื่อไร
เฮ้อ เซ็งหวะเซ็ง...... 23 décembre meAnd here comes another lonely winter.
well what shall i say?
2006 is goin to end soon but , stil i havn't done any shit with my life
sometime i just wondering what the hell i'm doing
i feel like a jerk with no goals in lfe
or even i set one i never achieve it
the Question is why?
ans coz i'm never tkae anything serious and have no guts to do anything
i never have self confidence
i may look tuff but did anyone know wht is truly me inside?
haha first i intend not to say about this romantic stuff but just cant help it
is they anyone who will really understand me?
where the hell is she then?
oh this blog is just another stupid same old shit again
for anyone who visit my spaces often i sorry that i talk shit all da time
so i should stop it now
merry x'mas and happy new year for every one 19 novembre not muchit's been a while that i hvn't done anything with this spaces
during the term break i hv exp manything but still i feel not like to share it
no i better say that i just dont know how to express my exp in word
10 days in a camp is such a unforgetable memory for me
i got all i want from this camp
- a new and trustable friends
- a time to learn about my self
i love the pure air up there
i love the way they live up there
i hate the fact that i hv to come back and face the chaotic city like BKK
i prefer to live my life there
i promise if i got a chance i will go visit " MAE AEB NAI " for sure 17 octobre Alwaysวันนี้ได้ดูหนังญี่ปุ่นเรื่องนึงละ
ดูดีวีดีนะ เรื่อง Always
ชอบหวะ เป้นหนังดีอีกเรื่องหนึ่งที่ได้
เห้อ
หนังดีก็มักให้ข้อคิดต่างๆ
วันนี้ที่ดู ฏ้โดนไปอีก1ดอก
เอาเหอะไม่อยากพูดถึง
ดีจิงๆนะเรื่องนี้อยากให้เพื่อนๆได้ไปดูกัน
ตอนนี้ปิดเทอมแล้ว
อยุ๋ในช่วงพักใจ
ช่วงสอบมีอะไรๆให้ไม่สบายใจเยอะ
แต่ผ่านไปแล้วก็คิดว่าคงแล้วไป
คงไม่มีไรมากวนใจอีก
ปิดเทอมโปรแกรมตรึม
ทั้งไป พัทยา กะ ov
ไปค่ายสร้างของบัญชี
เจอกันอีกทีคงเปิดเทอมเลยหละ
ขอหายตัวไปซักพักนะ 22 septembre บางครั้งบางครั้งฉันอยากเป็นคนตาบอด
จะได้ไม่ต้องเห็นภาพสงคราม
ภาพป่าไม้ถูกโค่น
ภาพสัตว์ในกรงขังที่เรียกว่า สวนสัตว์
โลกคนไม่ตัดสินคนกันที่หน้าตา
คงไม่ซื้อของที่เปลือกนอก
คงรักคนอื่นที่ตัวตนของคนนั้นจริงๆ
คงไม่เกิดกระแสคลั่งดารา
คงประหยัดค่าเสริมสวยมากมาย
บางครั้งฉันอยากเป็นคนหูหนวก
จะได้ไม่ต้องได้ยินเสียงคนทะเลาะกัน
ไม่ได้ยินเสียงปืนและระเบิด
เสียงผู้คนนินทา วาจาสกปรก
และคำลวงของผู้คน
บางครั้งฉันอยากเป็นคนใบ้
จะได้ไม่ต้องมีคนชวนนินทา
ไม่ต้องต่อล้อต่อเยงกับใคร
ไม่ต้องเสียเวลาไปกับการพูดแต่ไม่ทำ
แต่
โลกยังมีภาพสวยงามให้มอง
ใบไม้ในฤดูใบไม้ร่วง
ใบหน้าของเด็กไร้เดียงสา
รอยยิ้มของผู้คน
ดวงดาวบนฟากฟ้า
และเหล่าปลาที่ว่ายเสรีในน้ำ
โลกนี้ยังมีเสียงเสนาะหูให้ได้ยินได้ฟัง
เสียงแผ่วพลิ้วของดนตรี
เสียงครืนครั่นของน้ำตก
เสียงน้ำไหลในลำธารไหล
เสียงนกร้อง
และเสียงคนบอกรัก
โลกก็ยังมีเรื่องดีๆให้พูดถึง
มีคนเล่านิทานให้เด็กฟัง
เล่าเรื่องขบขันเรียกรอยยิ้มกันและกัน
บอกเล่าความดีของคนอื่นต่อ
ได้พูดคำว่ารัก
โลกของเรามีสิ่งดีๆต่างๆอยุ๋มากมาย
บางที
หากเราเรียนรุ้ที่จะเปิดหู เปิดตา เปิดปากในบางเรื่อง
และปิดประสาทเหล่านั้นในบางเรื่อง
โลกของเราคนน่าอยู่และสวยงามมากยิ่งขึ้น
จาก บทความเรื่องประโยชน์ของความไม่มี
ในหนังสือ รอยเท้าเล็กๆของเราเอง
โดย วินทร์ เลียววาริณ 12 septembre บางคน = Lemon Soupเพลงบางคน จากกลุ่มศิลปิน หน้าใหม่ ของค่ายสมอลรูม
"Lemon Soup"
สำหรับคนที่ชอบวง อย่าง อาร์มแชร ก็ไม่หน้าแปลก ที่วงๆนี้จะเข้าไปอยุ๋ในใจคุณในเร็ววัน
เพลงๆนี้เป็นซิงเกิลที่2 ของวงหลัง จากปล่อยซิงเกิลแรก "ระหว่างทาง"
ออกมาให้ฟังกันไปแล้ว หวังว่าทุกๆคนจะชอบวงหน้าใหม่วงนี้นะครับ
เห้อ ช่วงนี้ก็เกิดเรื่อง กลุ้มใจใหม่ๆกะลังคิดหนักว่าจะเปลี่ยนเอกดีมั้ย
เพระเริ่มรูสึกว่า งานหนักแบบเอก ไอทีนี้ เราช่างรับมือมันไม่ไหว
ก็เลยเกิดคำถามใหม่กะตัวเอง ว่าเคยรับมือไรไหวด้วยหรอ
เพราะ มาสังเกตุตัวเอง ก็รูว่าตังเองชอบหนี ไม่เคยจะพยายามไปได้จนจบ
อะไรที่ลำบากหน่อยก็ท้อก็เลิก แล้วชีวิตนี้กูจะทำไรได้วะ
กะลังคิดว่า ถ้าย้ายเอก ก็เท่ากะหนี ความตั้งใจของตัวเองในตอนแรก โดยมีข้ออ้างสวยหรูว่า มันไม่เข้ากะกู
แล้วเอกอื่นจะเข้าหรอ กูก็ตอบไม่ได้
เป็นแบบนี้แหละ หลายๆคนอาจจะไม่รู้ว่ากูเป็นคนแบบไหน
ท้อใจง่ายแค่ไหน อ่อนไหวแค่ไหน เพราะคนเราสิ่งที่แสดงออกกะสิ่งที่อยุ๋ภายในนั้น
อาจจะต่างกันโดยสิ้นเชิง
เมื่อวานไปดูรักบี้ รุ่นกลางและรุ่นใหญ ของ รร.เก่ามา
ดีใจกะน้องๆที่ปีนี้ได้แชมป์ทุกรุ่น
แต่ที่ดีใจและสบายใจกว่าคือได้ไปเจอเพื่อนๆ ทุกคน
พวกเมิงเป้นพวกที่เข้าใจกูอย่างถึงที่สุดจิงๆ
ที่เขาว่ากันว่าเพื่อนแท้ไม่ต้องพูดไรก็สื่อถึงกันได้นี่ไม่ได้โม้เลยจิงๆ
เบื่อเรียนแล้วหวะ อยากอยุ๋กะพวกเมิง แบบตอนไปชิว พัทยา
ยังไงปิดเทอมใหญ่ก็จัดไปซักที่ด้วยละ
สเปซอันนี้พูดถึงเพื่อนเก่า ทั้งนั้น เพื่อนใหม่ๆก็อย่าน้อยใจไป
นานๆได้เจอเพื่อนเก่าที |
|||||
|
|
